Przejdź do głównej zawartości

Posty

Wyświetlanie postów z lutego 1, 2012

Literowe spacery

Wiele osób pisze o odejściu Wisławy Szymborskiej. Dobrze, że ta wyjątkowa na swój sposób miała wielu fanów swojej twórczości. Ja sam podziwiałem jej poezję, ale również jej życie. A było ono skromne, poza wielkim szumem medialnym. Szymborska była dla mnie wzorem prostoty i wielkiego talentu. Nie dała się zwariować w świecie ułudy, gdzie nie zawsze to co wyglądało na białe, było naprawdę białe. Ja nie należałem do osób, którzy codzienne czytywali jej wiersze. Jednak, kiedy zdawałem egzamin dojrzałości na maturze wybrałem cytat z jej wiersza za temat mojej matury pisemnej. A maturę zdawałem w  czasach, kiedy nie było prac przygotowywanych w domach itd. Polonista kiwała głową, podobnie inni uważając, że sam się pogrążam. Wybrałem ten temat jako jedyny w całej szkole. Udało się. Maturę zdałem pozytywnie, a dodatkowo zyskałem wiele więcej. Zrozumiałem, że wiersze Szymborskiej mają w sobie duży potencjał. Od tamtej pory nobliwa, starsza Pani stała się moją dobrą znajomą, z którą coraz czę…

"Pułapka Nowego Roku" - Jolanta Kwiatkowska

Książki Jolanty Kwiatkowskiej są głęboko osadzone w realiach polskiej rzeczywistości, a ja sam zawsze kiedy je czytam mam problemy z oddzieleniem fikcji od prawdy. W tych książkach wszytko jest prawdziwe. Nie ma zbędnych scen, dialogów. Za to dostajemy historię, którą się czyta z zapartym tchem. 
  "Pułapka nowego roku" to historia Katarzyny, która wyjątkowy wieczór zamykający ostatni dzień starego roku spędza na wspomnieniach. Wraca do przeszłości, analizuje ją i poddaje retrospekcji. Autorka wraca do rożnych etapów swojego życia, do miłości które są już za nią. Katarzyna - narratorka jest osobą, której życie nie szczędziło. W jednej książce i jednej historii obserwujemy jej przemiany, wzloty i upadki, jej ulotne chwile szczęścia i cierpienia. Jolanta Kwiatkowska ma dar szkicowania bardzo wyrazistych postaci psychologicznych, które żyją długo w czytelniku po zamknięciu książki. Nie sposób będzie zapomnieć zbyt szybko postaci Katarzyny i jej historii.
  Mam to szczęście, że …