Przejdź do głównej zawartości

John Steinbeck - "Zagubiony autobus"

 Są pisarze potrafiący zaczarować świat który tworzą. Nie potrzebują do tego wielkiego wysiłku. Do takowych zaliczam Steinbecka. Każda jego opowieść to wielka uczta wyobraźni, a do tego czytelnik czuje się jak osoba wyróżniona. Sięgając po kolejne utwory autora, odnoszę wrażenie, jakby pisał bezpośrednio do mnie. 

 "Zagubiony autobus" to "literatura drogi".  W autobusie pojawiają się kolejni pasażerowie, opowiadający swoje historie. Ludzie są przypadkowi, własciwie nie łączy ich nic poza wspólną podróżą. Postacie są totalnie rożni, pochodzący z różnych środowisk, z różnymi bagażami doświadczeń życiowych. Podoba mi się jak autor ukazuje ekshibicjonizm emocjonalny pasażerów, którym łatwiej jest opowiedzieć o sobie tym, których nigdy więcej nie spotkają. Każdy człowiek nosi w sobie opowiedzenie swojej historii, ale nie każdy dostaje takową szansę. 

 Steinbeck jak zwykle zadbał o tło, skupia się na detalach i charakterystykach postaci. " Zagubiony autobus" to opowieść o nas, ludziach zagubionych, jadących w jedną stronę, zmęczonych, czasami poranionych, a innym razem wesołych. Stainbeck ma nieprawdopodobną umiejętność przekazywania odczuć i relacji międzyludzkich z lekkością i pełnym zaangażowaniem odbiorcy. "Samotny autobus" można rozpatrywać w wielu warstwach - obyczajowa, psychologiczna, dramatyczna. Czy rozmowa z nieznajomymi może nas zmienić?  Steinbeck w znany sobie sposób pokazuje prawdy o każdym z nas, prawdy nie zmieniające się przez wieki. Serdecznie zapraszam do zakupu "biletu" i udania się w tą niewątpliwe pouczającą i fascynującą podróż.
Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Jarosław Sokół - "Awiatorzy. Opowieść o polskkich lotnikach"

Niewiele brakowało, a nie przeczytałbym tej książki. Z góry stwierdziłem, że tematyka jak dla mnie jest mało interesująca. A jednak pod namową i układem o ewentualnym  oddaniu książki osobie trzeciej w razie "męki przy czytaniu". 
 Przyznaję się bez bicia. Nie czytałem "Czasu honoru" i nie widziałem serialu. Literatura wojenna to zupełnie nie moja bajka. A jednak sięgnąłem po "Awiatorów". 
 Tytułowi awiatorzy to ludzie, których pasją jest lotnictwo, którzy żyją w czasie wojny i są gotowi oddać życie w żelaznych ptakach. Jarosław Sokół zaskoczył mnie niezwykle, przykuwając moją uwagę szczegółami, które są niezwykle istotne w tych opowieściach. W "Awiatorach" wybiera postacie  czasami skrajnie nieodpowiedzialne, tchórzliwe, a przez to przekonuje mnie do nich. Mam dosyć czytania o tych, którzy byli gotowi oddać życie za ojczyznę. A co z pozostałymi? Sokół odkrywa w swoich opowieściach elementy często przemilczane i wstydliwe. Można to uznać za wy…

Jonas Winner - "Cela"

Jestem w wielkim szoku. Nie przesadzam... Takie książki powinny mieć na okładce ostrzeżenie w rodzaju "DLA LUDZI O MOCNYCH NERWACH". Przeczytałem i odetchnąłem z ulgą. Czy jest coś gorszego, kiedy książka przeraża, a jednocześnie nie sposób jej odłożyć? Cela jest thrillerem psychologicznym, napisanym z perspektywy jedenastoletniego chłopca. I to jest przerażające.

Wszystko zaczyna się niewinnie. Rodzina przenosi się z Londynu do Berlina, gdzie żona dostała angaż w jednej z oper. Nowym domem jest stary dom z ogrodem. Jak się okazuje, w domu czyha wiele nieodkrytych zakamarków, jak chociażby podziemny tunel. To tam w schronie przeciwlotniczym Sammy dokonuje odkrycia, które nie pozwala mu normalnie funkcjonować. Jego dziecięca dusza zostaje atakowana koszmarami. Dorośli nie wierzą jemu i w jego historię, nawet Policja podchodzi do tego sceptycznie. Kiedy wychodzą na jaw kolejne rodzinne tajemnice, chłopiec nie potrafi już normalnie funkcjonować. Terapia przynosi m…

B. A. Paris - "Za zamkniętymi drzwiami"

Generalnie czytam powieści, które wydawcy reklamują i które podobno są wybitne. "Za zamkniętymi drzwiami" zakupiłem w promocyjnej ofercie, w formie ebooka. Wcześniej zapoznałem się z opiniami czytelników. Opinie w większości były pozytywne, więc dałem szansę tej historii. 
 Ta, wydawać się może być na pozór banalna. Już tytuł wiele zdradza. Małżeństwo, na pozór szczęśliwe, ale po drugiej stronie drzwi, w domu, do którego nikt nie ma dostępu, dzieje się tragedia. On, ona i jej siostra, o która toczy się wojna. Paris zaskoczyła mnie umiejętnością wyciągnięcia z takiej historii pewnej świeżości, która nie pozwoliła oderwać mi się od książki w ciągu nocy. 
 Świat widziany oczami osoby przetrzymywanej czyli Grace  w zamknięciu, zmuszanej do dziwnych praktyk względem oprawcy, zastraszanie i zmuszanie do grania przed innymi szczęśliwego małżeństwa nie jest normalne. Oprawcą jest Jack - prawnik, który pracuje na co dzień broniąc maltretowane kobiety.
 Autorka podzieliła książkę, pr…