Przejdź do głównej zawartości

Bryan Reardon - "Poszukiwanie"

 Trudno jest pisać o tej historii bez cienia emocji, jakie mną targają. Do książki podszedłem z dystansem, ale niewiele czasu minęło, aby ta mnie w pełni pochłonęła. Narratorem jest ponad czterdziestoletni mężczyzna, ojciec dwójki dzieci. Jego życie wydaje się być poukładane, czasami nawet zbyt rutynowe. Simon zajmuje się dziećmi, w czasie kiedy żona każdego dnia wyjeżdża na cały dzień do pracy w kancelarii prawniczej. To on obserwuje dorastające dzieci, czasami nawet analizuje zachowanie syna, ale jego podejrzenia szybko się rozmywają. Pewnego dnia w szkole dochodzi do strzelaniny. Dwóch uczniów urządza krwawą jatkę, zabijając trzynaściorga niewinnych osób. Jednym z podejrzanych o przestępstwo jest Jack - syn Simona.

 Autor doskonale oddał tło tego okresu, pokazując ludzi będących do niedawna przyjaciółmi, rodziców dzieci, również tych zamordowanych. Czy po takiej tragedii należy jeszcze szukać błędów wychowawczych? Na to nigdy nie jest zbyt późno. 
Ta historia to opowieść o człowieku i jego rodzinie stawiającej czoła nie tyle ciosowi płynącemu z nieoczekiwanego wydarzenia, ale ludziom nie zawsze potrafiących wybaczać. Dla mnie "Poszukiwanie" ma kilka warstw. Ta opowieść zostaje we mnie, wymusza na mnie niewygodne pytania i boli gdzieś od środka. Wydaje mi się, że po lekturze każdy rodzic inaczej spojrzy na swoje latorośle. Narracja ojca jest przejmująca, a wspomnienia sprzed tragedii są żywe. "Poszukiwanie" to próba odpowiedzi na stawiane pytania o błędy. A te przecież pojawiają się nad wyraz często. Polecam "Poszukiwanie", jakże głęboką i poruszającą powieść.
Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Jarosław Sokół - "Awiatorzy. Opowieść o polskkich lotnikach"

Niewiele brakowało, a nie przeczytałbym tej książki. Z góry stwierdziłem, że tematyka jak dla mnie jest mało interesująca. A jednak pod namową i układem o ewentualnym  oddaniu książki osobie trzeciej w razie "męki przy czytaniu". 
 Przyznaję się bez bicia. Nie czytałem "Czasu honoru" i nie widziałem serialu. Literatura wojenna to zupełnie nie moja bajka. A jednak sięgnąłem po "Awiatorów". 
 Tytułowi awiatorzy to ludzie, których pasją jest lotnictwo, którzy żyją w czasie wojny i są gotowi oddać życie w żelaznych ptakach. Jarosław Sokół zaskoczył mnie niezwykle, przykuwając moją uwagę szczegółami, które są niezwykle istotne w tych opowieściach. W "Awiatorach" wybiera postacie  czasami skrajnie nieodpowiedzialne, tchórzliwe, a przez to przekonuje mnie do nich. Mam dosyć czytania o tych, którzy byli gotowi oddać życie za ojczyznę. A co z pozostałymi? Sokół odkrywa w swoich opowieściach elementy często przemilczane i wstydliwe. Można to uznać za wy…

Jonas Winner - "Cela"

Jestem w wielkim szoku. Nie przesadzam... Takie książki powinny mieć na okładce ostrzeżenie w rodzaju "DLA LUDZI O MOCNYCH NERWACH". Przeczytałem i odetchnąłem z ulgą. Czy jest coś gorszego, kiedy książka przeraża, a jednocześnie nie sposób jej odłożyć? Cela jest thrillerem psychologicznym, napisanym z perspektywy jedenastoletniego chłopca. I to jest przerażające.

Wszystko zaczyna się niewinnie. Rodzina przenosi się z Londynu do Berlina, gdzie żona dostała angaż w jednej z oper. Nowym domem jest stary dom z ogrodem. Jak się okazuje, w domu czyha wiele nieodkrytych zakamarków, jak chociażby podziemny tunel. To tam w schronie przeciwlotniczym Sammy dokonuje odkrycia, które nie pozwala mu normalnie funkcjonować. Jego dziecięca dusza zostaje atakowana koszmarami. Dorośli nie wierzą jemu i w jego historię, nawet Policja podchodzi do tego sceptycznie. Kiedy wychodzą na jaw kolejne rodzinne tajemnice, chłopiec nie potrafi już normalnie funkcjonować. Terapia przynosi m…

B. A. Paris - "Za zamkniętymi drzwiami"

Generalnie czytam powieści, które wydawcy reklamują i które podobno są wybitne. "Za zamkniętymi drzwiami" zakupiłem w promocyjnej ofercie, w formie ebooka. Wcześniej zapoznałem się z opiniami czytelników. Opinie w większości były pozytywne, więc dałem szansę tej historii. 
 Ta, wydawać się może być na pozór banalna. Już tytuł wiele zdradza. Małżeństwo, na pozór szczęśliwe, ale po drugiej stronie drzwi, w domu, do którego nikt nie ma dostępu, dzieje się tragedia. On, ona i jej siostra, o która toczy się wojna. Paris zaskoczyła mnie umiejętnością wyciągnięcia z takiej historii pewnej świeżości, która nie pozwoliła oderwać mi się od książki w ciągu nocy. 
 Świat widziany oczami osoby przetrzymywanej czyli Grace  w zamknięciu, zmuszanej do dziwnych praktyk względem oprawcy, zastraszanie i zmuszanie do grania przed innymi szczęśliwego małżeństwa nie jest normalne. Oprawcą jest Jack - prawnik, który pracuje na co dzień broniąc maltretowane kobiety.
 Autorka podzieliła książkę, pr…