Przejdź do głównej zawartości

Liliana Fabisińska - "Córeczka"

 Do przeczytania tej książki przymierzałem się od dawna. Ze względu na temat, który nadal jest omijany szerokim łukiem wśród współczesnych pisarzy. HIV i AIDS. Słowa, które mrożą, przynoszą za sobą śmierć i cierpienie. Kto z nas nie oglądał "Filadelfii"? Obraz człowieka umierającego na AIDS zapadał w umysłach widzów, a temat był szeroko omawiany.
 Co się dzisiaj zmieniło? Autorka zręcznie wpisuje do swojej historii w miarę aktualne statystyki (te ciągle się zmieniają) zakażeń. Świadomość w naszym kraju an temat zakażenia i choroby pełnoobjawowej jest mierna. Sam pisałem pracę magisterską z zachowań prozdrowotnych HIV i AIDS i wiem z pierwszej ręki jak to wygląda. Na szczęście powstała "Córeczka". 

 Zaczyna się niewinnie. Matka z synem przygotowują przysmaki, kiedy ktoś im w tym przeszkadza. Kobieta otwiera drzwi  i widzi nastolatkę. Na początku nie może jej skojarzyć, ale szybko się wyjaśnia kim jest. To córka dawnego partnera. Pamięta obietnice, miała być mamą. Ale teraz Agata jest szanowaną panią doktor, występująca jako specjalista w wielu trudnych dziedzinach psychospołecznych. Kolejne wizyty Zuzanny, która pojawia się i znika niezapowiedzianie, przynoszą zachwianie jej równowagi. Dowiaduje się prawdy o swoim byłym partnerze i o chorobie, jaka go spotkała. HIV? Agata Marks przechodzi wszystkie stany mechanizmów obronnych, jakie są naturalne w tym przypadku. Od zaprzeczenia do akceptacji. Nie zapomina, że życie trwa. Jest syn i mąż, nie rozumiejący tego, co się dzieje. Decyduje udać się do punktu konsultacyjno - diagnostycznego celem zrobienia testów. 
Jakie są wyniki? No właśnie...Fabisińska znowu nas zaskakuje, pokazując że pierwszy test może być w wielu przypadkach zafałszowany. 

 "Córeczka" to historia, jaka porusza do głębi. Spotykają się światy z przeszłości i teraźniejszości, a demony śmieją się na głos. Napisanie takowej książki wymaga wielkiego talentu i uporu. Sam temat jest niezwykle trudny,a realizm oddany w książce to majstersztyk. Pisarka nie poszła krótszą drogą, ale dodatkowo czytelnik otrzymuje wiele cennych informacji na temat chorób. Autorka potrafi utrzymywać napięcie. Historia może szokować, ale warto po nią sięgnąć ze względu na tematykę. Doskonała fabuła i dopracowana każda strona. Serdecznie polecam.

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Maciej Szaciłło, Karolina Szaciłło -"DETOKSY czyli jak oczyścić swój organizm dla zdrowia i urody"

W naszym kraju trawa od kilku lat moda na zdrowe odżywanie.  Kolejne książki traktujące o tym, co dobre dla naszego organizmu, wyrastają niczym grzyby po deszczu. Niestety, ich jakość jest różna. Często firmowane nazwiskami celebrytów mają niewiele wspólnego z tematyką.  Czym różni się ta pozycja od innych? Doskonałym podejściem do czytelnika, które jest wykazane w wyczerpaniu tematów dotyczących oczyszczania organizmu. Sama detoksykacja to mniej stresu, spokojny sen, mniej kilogramów, więcej energii i poprawienie wyglądu.   Ta książka jest wyjątkowa z kilku przyczyn, o których postaram się napisać. Po pierwsze jest napisana przez ludzi, znających się na odżywianiu. Autorzy opisują metody, które pomagają nam powrócić do pełnej równowagi zdrowotnej, dzieląc książkę na rozdział o przygotowaniu się do detoksu,  a następnie mamy detoks ajuwerdyjski oraz detoks krzemowy, chiński, w "płynie", chlorofilowy, owocowy, oraz kuracje osuszającą i zwiększającą odporność. Brzmi nieznajomo…

Jarosław Sokół - "Awiatorzy. Opowieść o polskkich lotnikach"

Niewiele brakowało, a nie przeczytałbym tej książki. Z góry stwierdziłem, że tematyka jak dla mnie jest mało interesująca. A jednak pod namową i układem o ewentualnym  oddaniu książki osobie trzeciej w razie "męki przy czytaniu". 
 Przyznaję się bez bicia. Nie czytałem "Czasu honoru" i nie widziałem serialu. Literatura wojenna to zupełnie nie moja bajka. A jednak sięgnąłem po "Awiatorów". 
 Tytułowi awiatorzy to ludzie, których pasją jest lotnictwo, którzy żyją w czasie wojny i są gotowi oddać życie w żelaznych ptakach. Jarosław Sokół zaskoczył mnie niezwykle, przykuwając moją uwagę szczegółami, które są niezwykle istotne w tych opowieściach. W "Awiatorach" wybiera postacie  czasami skrajnie nieodpowiedzialne, tchórzliwe, a przez to przekonuje mnie do nich. Mam dosyć czytania o tych, którzy byli gotowi oddać życie za ojczyznę. A co z pozostałymi? Sokół odkrywa w swoich opowieściach elementy często przemilczane i wstydliwe. Można to uznać za wy…

Jonas Winner - "Cela"

Jestem w wielkim szoku. Nie przesadzam... Takie książki powinny mieć na okładce ostrzeżenie w rodzaju "DLA LUDZI O MOCNYCH NERWACH". Przeczytałem i odetchnąłem z ulgą. Czy jest coś gorszego, kiedy książka przeraża, a jednocześnie nie sposób jej odłożyć? Cela jest thrillerem psychologicznym, napisanym z perspektywy jedenastoletniego chłopca. I to jest przerażające.

Wszystko zaczyna się niewinnie. Rodzina przenosi się z Londynu do Berlina, gdzie żona dostała angaż w jednej z oper. Nowym domem jest stary dom z ogrodem. Jak się okazuje, w domu czyha wiele nieodkrytych zakamarków, jak chociażby podziemny tunel. To tam w schronie przeciwlotniczym Sammy dokonuje odkrycia, które nie pozwala mu normalnie funkcjonować. Jego dziecięca dusza zostaje atakowana koszmarami. Dorośli nie wierzą jemu i w jego historię, nawet Policja podchodzi do tego sceptycznie. Kiedy wychodzą na jaw kolejne rodzinne tajemnice, chłopiec nie potrafi już normalnie funkcjonować. Terapia przynosi m…