Przejdź do głównej zawartości

Posty

Sztuka powieści. Antologia wywiadów II z „The Paris Review”. Wywiady z pisarkami.

Trudno jest ocenić ten tom jednoznacznie. Może dlatego, że tutaj widzę kobiety punkt widzenia w kierunku życia, pisania czy sztuki. Mam wrażenie, jakby kobiety patrzyły na te same fakty inaczej. Być może jest to inna strona, a może chodzi o inny rodzaj percepcji obserwacji? Tego nie wiem. Ale po lekturze doceniam kunszt wydania jak i potrzebę zbierania takich wywiadów. Mądrych, pełnych ciekawych myśli i wyczerpujących odpowiedzi. 
 Kobiety opowiadają z dźwiękiem i finezją o swoim warsztacie pisarskim, przyzwyczajeniach, czy tez o tym co jest dla nich ważne. Ciekawą sprawą wydaje się być konfrontacja ich dzieł z tym co mówią w wywiadach. Z wywiadów wyłaniają się kobiety niezwykłe, mające wiele do opowiedzenia i nie ukrywające się za swoimi utworami. Są odważne, skromne, czasami przebojowe. Każda z nich ma coś ciekawego do opowiedzenia, a czytelnik widzi, że za laureatka Pokojowej Nagrody Nobla chowa się postać z krwi i kości, sypiąca dowcipami, czy też mająca wielki dystans do siebie. 
Najnowsze posty

Remigiusz Mróz - " Czarna Madonna"

Nie ma chyba czytelnika, który nie czytał, albo chociażby nie słyszał o Remigiuszu Mrozie. Z wykształcenia prawnik, z zamiłowania pisarz i biegacz. Chętnie udziela wywiadów. Nie ukrywam, że śledzę wywiady, których udziela i jestem pod coraz większym wrażeniem. Wydaje się być człowiekiem szalenie pragmatycznym i pracowitym. 
 Osobiście zrobiłem sobie przerwę od "wysypu" kolejnych tytułów autora, ale kiedy zobaczyłem zapowiedź "Czarnej Madonny", postanowiłem poprosić o egzemplarz recenzyjny. Należę do tych szczęściarzy, którzy przeczytali przed premierą przewidzianą na najbliższe dni. 
 Nie ukrawam, że miałem mieszane uczucia, kiedy otrzymałem egzemplarz. Na przedniej okładce zarys obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej - Czarnej Madonny. Dla mnie, podobnie jak dla innych katolików, jest to coś więcej niż łaskami słynący obraz. Wszakże Jasna Góra jest bijącym sercem katolickiej Polski. Bywam tam co roku i zawsze odczuwam wyjątkową moc sacrum i modlitwy pielgrzymów z całego …

M. C. Beaton - "Agatha Raisin i zmordowani piechurzy" -Tom IV

Staję się wielkim fanem serii traktujących o przygodach "pani detektyw". Kolejny odcinek i kolejny ubaw po pachy. Tym razem poznajemy osobę z tytułem, oraz jego lokaja, który jest bezczelnie irytujący, szczególnie w oczach Agathy. Są tajemnice, jest morderstwo i jak zwykle odpowiednie służby są bezradne. Na szczęście powrót Agathy do Cotswold po półrocznej pracy w Londynie. Kobieta coraz bardziej docenia życie na wsi, które na pozór jest sielanką i niewiele się tutaj dzieje. Chyba, że dochodzi do morderstwa. Agatha nadal wzdycha potajemnie do Jamesa Laceya, predysponującego do zostania autorem książek historycznych. 
 Zastanawiałem się, co najbardziej podoba mi się w tej serii. Już odkryłem. Wspaniałe dialogi, a także podział klasowy i jak zwykle niezawodna Paulina Holtz. 
 Agatha walczy ze zwykłymi przeciwnościami jak chociażby nadwaga i pojawiające się znaki czasu na skórze.  Oczywiście seria to nie jest literatura wybitna, ale w sam raz na wakacyjne lenistwo.  W tej części …

Max Bilski - "Sezon na śmierć"

Autor do tej pory był mi zupełnie nieznany, a książka trafiła do mnie przez przypadek. Patrząc na okładkę, poczułem niepokój. Zarys człowieka z siekierą w dłoni, w dalszej perspektywie chatka i las. Na pierwszym planie kawałek odrąbanych kończyn. To powinno być już sygnałem, o czym traktuje książka. 
Autor jednak idzie dalej.  Znikające dzieci, a potem odnajdywane ich kawałki. Szok, przerażenie, zniesmaczenie. Trudno jest ubrać w słowa takie wyjątkowe bestialstwo. A jednak nadal giną kolejne dzieci i nie tylko. W małym miasteczku panuje strach. Kto porywa i morduje? Czy tropy wiodą w odpowiednią stronę? Sprawie przygląda się emerytowany policjant i lokalna dziennikarka. 
 Bilski wodzi czytelnika za nos. Osobiście nie jestem fanem tak brutalnej fabuły, ale napięcie w "Sezonie nie śmierć" nie pozwalało mi na odłożenie lektury.Tutaj wszystko się zazębia. Momentami książka szokuje, ale nie może być inaczej, kiedy czytamy o krzywdzie niewinnych istot.
 Na stronach książki wiele osó…

Stefan Darda - "Nowy dom na Wyrębach"

Kiedy sięgam po kontynuacje książek które odniosły sukces na rynku wydawniczym, wtedy zawsze mam wątpliwości czy to dobry wybór. Takie pisanie kojarzy mi się z zupełnie innym odczuciem, wszakże wtedy autor pisze próbując zaspokoić gusta wydawcy i czytelników. 
 Utworami Dardy się zachwyciłem od pierwszej książki, która wpadła  mi w  ręce.  Autor wbił mnie w fotel podczas czytania "Domu na Wyrębach". Miał doskonały pomysł na fabułę i go wykorzystał. Obawiałem się kontynuacji, a raczej jak się okazuje pierwszej części "Nowego domu na Wyrębach". 
 Ja bym tej książki nie okrzyknął  mianem horroru, ale dobrego dreszczowca. Oczywiście czytelnik powinien zaznajomić się z poprzednimi książkami traktującymi o Wyrębach, gdyż ta jest jakby kontynuacją.   W tym tomie mamy powrót Huberta Kosmali do miejsca, które w jego pamięci zostawiło wielką traumę. Postanawia  rozliczyć się ze swoimi koszmarami i wspomnieniami. Robi to samotnie, ale  z czasem wchodzi w interakcje z ludźmi mies…

Pracza zbiorowa - "Sztuka powieści. Antologia wywiadów I z „The Paris Review”. Wywiady z pisarzami"

Zawsze byłem ciekaw procesów twórczych znanych ludzi  jak i poznawania ich od drugiej strony. W dużej mierze ta książka zaspokaja moją ciekawość. Rozmowy z kilkunastoma artystami, którzy rzeźbią swoje wizje i przesłania za pomocą słów. To nie są stricte rozmowy o pisaniu, ale o wszystkim, co do tego procesu prowadzi. 
 Tej książki nie należy czytać "na raz", ale należy zatrzymywać się przy każdym wywiadzie, analizować go, a nawet zgłębiać. Tęgie umysły tego świata mają kody, które kierują nas do ich świata i spostrzegania rzeczywistości. To kopalnia ciekawych wywodów, ukrytych pod powierzchnią zdawać by się mogło zwykłych faktów.
 Książka ma swój urok, gdyż pisarze odpowiadają  w okresie ponad pięćdziesięcioletnim, na różnych etapach życia i w różnych miejscach. Patrząc z perspektywy historii autorzy mieli zupełnie inne spojrzenie i przecież nie zawsze były już ogólnie dostępne zdobycze technologiczne takie jak dla przykładu telefon komórkowy. 
  "Sztuka powieści. Antolog…

M. C. Beaton - "Agatha Rasin i zakopana ogrodniczka" -tom 3

Trzeci tom audiobooka za mną. Z każda częscią jest coraz ciekawiej i zabawniej. Agatha Rasin jak zwykle namiesza, a tym razem sprawdza się powiedzenie:"Uważaj o co prosisz, może się spełnić". Autorka wprowadza nowe postacie i nowe rywalizacje. Oczywiście pomysłowość naszej bohaterki doprowadza czytelnika do łez. Agatha jest wyjątkowo żądna wygranej, tym razem w  konkursie na najpiękniejszy ogród. Niestety, podobnie jak w pierwszym tomie nie ma pojęcia o gotowaniu i pieczeniu, tak tutaj ma blade pojęcie o sadzonkach i uprawianiu ogrodu. Ale od czego są odpowiednie sklepy i firmy zajmujące się projektowaniem ogrodów? Pierwsze próby nie są zbyt udane, dlatego Agatha postanawia zrobić coś, co przykuwa uwagę mieszkańców Carsley.   Jak zwykle wzdycha do nieodpowiednich typów i marzy o płomiennym romansie. Nie sposób nie polubić tej postaci. Zwariowanej, trochę roztrzepanej kobiety w średnim wieku. W tym tomie zapadłą mi szczególnie dieta owocowa, którą stosowała z przyjacielem.   D…