Przejdź do głównej zawartości

"Coaching na Wyspach Szczęśliwych" - Maciej Bennewicz

  Autor Maciej Bennewicz jest z wykształcenia socjologiem. Menedżer, trener. Twórca Ośrodka R społecznej i psychoterapii, treningi interpersonalne i motywacyjne na Wydziale Psychologii UW, a także warsztaty z autoprezentacji i efektywności zawodowej na UW. Obecnie dyrektor rozwoju w firmie Norman Benett Group.
Posiada dziesięcioletnie doświadczenie w branży szkoleń skierowanych do businessu. Supervisor zespołu trenerskiego. Lider i wykładowca Norman Benett Academy – Polskiej Szkoły Coachów.
Master Coach International Coaching Community. Doświadczony coach indywidualny i grupowy. Master NLP. Specjalizuje się w prowadzeniu szkoleń z dziedzin: Coaching i Mentoring, Kreatywność i Twórczość, Umiejętności Menedżerskich, Autoprezentacji i Wystąpień Publicznych, Budowania Zespołów, Kontaktu z Klientami, Komunikacji, Zarządzania Czasem. Jako trener zrealizował osobiście ponad 1000 dni szkoleniowych prowadzonych metodą warsztatową.
Współtwórca i prowadzący cykl programów edukacyjnych dla młodzieży w TVP (1997-99 r.). Psychoterapeuta indywidualnych i grupowy. Prowadził zajęcia i warsztaty w SWPS psychologii


Coaching (z ang. coaching – korepetycje, trenowanie) – interaktywny proces, który pomaga pojedynczym osobom lub organizacjom w przyspieszeniu tempa rozwoju i polepszeniu efektów działania. Coachowie pracują z klientami w zakresach związanych z biznesem, rozwojem kariery, finansami, zdrowiem i relacjami interpersonalnymi. Dzięki coachingowi klienci ustalają konkretniejsze cele, optymalizują swoje działania, podejmują trafniejsze decyzje i pełniej korzystają ze swoich naturalnych umiejętności. Coaching jest procesem, którego głównym celem jest wzmocnienie klienta oraz wspieranie go w samodzielnym dokonywaniu zamierzonej zmiany (w oparciu o własne odkrycia, wnioski i zasoby).
Cechy charakterystyczne coachingu, jako dyscypliny:
  • jest dobrowolny;
  • wyklucza jakąkolwiek dyrektywność np. ze strony coacha;
  • pomaga ludziom uczyć się, a nie jest po to, by ich uczyć;
  • jest zbudowany na bazie pytań;
  • pobudza do myślenia;
  • dokonuje się w atmosferze szacunku i pełnej akceptacji dla wartości klienta;
  • prowadzi do świadomego dokonywania zmian;
  • skupia się na osiąganiu celów.
Istotą coachingu jest wykorzystanie zasobów: wiedzy i umiejętności już posiadanych oraz odpowiednie zmotywowanie i towarzyszenie klientowi w celowym usprawnianiu jego funkcjonowania.
Coaching to indywidualna praca z coachem, pozwalająca rozpoznać klientowi jego umiejętności, zdolności i talenty oraz pełniej wykorzystać potencjał. Coaching jest zorientowany wyłącznie na teraźniejszość i przyszłość, ponieważ przeszłości nie możemy zmienić. Coaching pomaga przekraczać bariery, rozszerzać strefę komfortu, poznać lepiej samego siebie, podnieść poczucie własnej wartości, znaleźć równowagę pomiędzy życiem zawodowym a prywatnym.
(Źródło - wikipedia)


 Niezwykle trudno jest napisać o tej książce, która sama w sobie jest niezwykła. Nie mamy tutaj do czynienia z powieścią, albo poradnikiem psychologicznym. Autor wraz z grupą ludzi porusza ważne kwestie, które dotyczą szczęścia. W czasie spotkań uczestnicy opowiadają o swoich podróżach i doświadczeniach związanych ze szczęściem. Często są to dalekie podróże. Nie bez znaczenia są też członkowie grupy, wśród których jest ksiądz i zakonnik, a także osoby o zupełnie innych poglądach społecznych i religijnych. 

  Do tej pory niewiele wiedziałem o coachingu, ale po tej lekturze moja wiedza stała się o wiele bogatsza. Co do formy przekazu książki to ta jest bardzo jasna i tak naprawdę nie ma potrzeby czytania jej strona po stronie. Można wybierać ciekawsze rozdziały, bez utraty czegoś ważnego. Każdy rozdział to spotkanie z historiami uczestników spotkań. Każdy rozdział to prawdy i mity dotyczące pojęcia szczęścia, oraz spotkania z sympatyczną wiewiórką, I jest jeszcze coś - świadectwo Wiktora, który na przykładzie własnego życia pokazuje nam, ile ono może mieć odcieni.

  Książka sama w sobie jest ciekawą podróżą w odległe zakamarki ziemi, ale również w nasze bliskie relacje z innymi i samym sobą. Autor szuka definicji szczęscia i pozwala je odnaleźć. Czy tak się stanie? Przypadła mi do gustu forma książki, jej wyrazistość i głębia. Prosty język bez naukowych wywodów jest zaletą. tej lekturze nabrałem ochoty na kolejne książki autora, który potrafi pisać ciekawie bez zbędnych naukowych wywodów. Polecam tym, którzy interesują się zagadnieniami związanymi z psychologią, oraz poszukiwaczom szczęścia. Czy Ci ostatni znajdą na niego receptę w książce? Myślę, że o tym warto się przekonać samemu sięgając po tę lekturę.
Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Maciej Szaciłło, Karolina Szaciłło -"DETOKSY czyli jak oczyścić swój organizm dla zdrowia i urody"

W naszym kraju trawa od kilku lat moda na zdrowe odżywanie.  Kolejne książki traktujące o tym, co dobre dla naszego organizmu, wyrastają niczym grzyby po deszczu. Niestety, ich jakość jest różna. Często firmowane nazwiskami celebrytów mają niewiele wspólnego z tematyką.  Czym różni się ta pozycja od innych? Doskonałym podejściem do czytelnika, które jest wykazane w wyczerpaniu tematów dotyczących oczyszczania organizmu. Sama detoksykacja to mniej stresu, spokojny sen, mniej kilogramów, więcej energii i poprawienie wyglądu.   Ta książka jest wyjątkowa z kilku przyczyn, o których postaram się napisać. Po pierwsze jest napisana przez ludzi, znających się na odżywianiu. Autorzy opisują metody, które pomagają nam powrócić do pełnej równowagi zdrowotnej, dzieląc książkę na rozdział o przygotowaniu się do detoksu,  a następnie mamy detoks ajuwerdyjski oraz detoks krzemowy, chiński, w "płynie", chlorofilowy, owocowy, oraz kuracje osuszającą i zwiększającą odporność. Brzmi nieznajomo…

Jarosław Sokół - "Awiatorzy. Opowieść o polskkich lotnikach"

Niewiele brakowało, a nie przeczytałbym tej książki. Z góry stwierdziłem, że tematyka jak dla mnie jest mało interesująca. A jednak pod namową i układem o ewentualnym  oddaniu książki osobie trzeciej w razie "męki przy czytaniu". 
 Przyznaję się bez bicia. Nie czytałem "Czasu honoru" i nie widziałem serialu. Literatura wojenna to zupełnie nie moja bajka. A jednak sięgnąłem po "Awiatorów". 
 Tytułowi awiatorzy to ludzie, których pasją jest lotnictwo, którzy żyją w czasie wojny i są gotowi oddać życie w żelaznych ptakach. Jarosław Sokół zaskoczył mnie niezwykle, przykuwając moją uwagę szczegółami, które są niezwykle istotne w tych opowieściach. W "Awiatorach" wybiera postacie  czasami skrajnie nieodpowiedzialne, tchórzliwe, a przez to przekonuje mnie do nich. Mam dosyć czytania o tych, którzy byli gotowi oddać życie za ojczyznę. A co z pozostałymi? Sokół odkrywa w swoich opowieściach elementy często przemilczane i wstydliwe. Można to uznać za wy…

Jonas Winner - "Cela"

Jestem w wielkim szoku. Nie przesadzam... Takie książki powinny mieć na okładce ostrzeżenie w rodzaju "DLA LUDZI O MOCNYCH NERWACH". Przeczytałem i odetchnąłem z ulgą. Czy jest coś gorszego, kiedy książka przeraża, a jednocześnie nie sposób jej odłożyć? Cela jest thrillerem psychologicznym, napisanym z perspektywy jedenastoletniego chłopca. I to jest przerażające.

Wszystko zaczyna się niewinnie. Rodzina przenosi się z Londynu do Berlina, gdzie żona dostała angaż w jednej z oper. Nowym domem jest stary dom z ogrodem. Jak się okazuje, w domu czyha wiele nieodkrytych zakamarków, jak chociażby podziemny tunel. To tam w schronie przeciwlotniczym Sammy dokonuje odkrycia, które nie pozwala mu normalnie funkcjonować. Jego dziecięca dusza zostaje atakowana koszmarami. Dorośli nie wierzą jemu i w jego historię, nawet Policja podchodzi do tego sceptycznie. Kiedy wychodzą na jaw kolejne rodzinne tajemnice, chłopiec nie potrafi już normalnie funkcjonować. Terapia przynosi m…