Przejdź do głównej zawartości

"Trzy sypialnie, jeden trup" - Charlaine Harris




  Charlaine Harris przyszła na świat 25 października 1951 roku w Tunica w stanie Missisipi – Należy do bestsellerowych pisarek publikujących od ponad trzydziestu lat. Początkowo pisała poezję, później, podczas studiów na Rhodes College w Memphis w stanie Tennessee tworzyła sztuki teatralne. Kilka lat po ukończeniu studiów zaczęła pisać powieści. Obecnie mieszka w Magnolia w stanie Arkansas ze swoim mężem i trojgiem dzieci. Do jej najgłośniejszych publikacji należy cykl The Southern Vampire Mysteries opowiadający o Sookie Stackhouse – kelnerce-telepatce z Luizjany, na podstawie którego HBO nakręciło serial Czysta krew (True Blood).


  „Trzy sypialnie i jeden trup” to moje pierwsze spotkanie z detektywem, amatorem Aurorą Teagarden. Praca w bibliotece nie pasuje do jej profilu osobowościowego, stad tez zmiana pracy na agenta nieruchomości. Wszystko wydaje się by dobrym wyborem, do czasu, w którym zaczyna i z miejsca znajdują ją kłopoty., Jak inaczej można nazwać odkrycie zwłok w trakcie pokazywania domu potencjalnym nabywcom? Aurora rozpoczyna śledztwo na własna rękę. Trzeba przyznać, że robi to ze swoistym wdziękiem i nie szczędzi czytelnikowi specyficznego humoru. A ja kocham połączone gatunki komedii z kryminałami. 


 Podoba mi się język, którym autorka pisze kryminał. Nie jest on wysublimowany, wręcz przeciwnie. Autorka opowiada historię w sposób wdzięczny, prosty, co pozwala na głęboki relaks przy lekturze. Sama fabuła jest również interesująca. Przygody Auroory są zabawne i zapominamy, że czytamy kryminał. O powagę jest tutaj niezmiernie trudno, ale to jest plus. W moim mniemaniu książka zawiera to, czego można oczekiwać od dobrego kryminału. Ten specyficzny gatunki ewaluuje coraz częściej mieszając się ze stylem komediowym. Mnie osobiście to odpowiada. 


  Z tego, co się orientuję, to jest trzecia część serii opowiadających o przygodach byłej bibliotekarki, której nie można nie polubić. Podoba mi się jej nieudolność, komiczność, ale także nos do rozwiązywania trudnych wyzwań natury kryminalnej. 


 Pisarka stworzyła postać wybijającą się wśród innych detektywów swoją zwyczajnością. To dziewczyna żądna przygód. Podoba mi się również przemyślane i dograne tło, w którym toczy się akcja. Postacie są nietuzinkowe, doskonale wkomponowane w tło. 


  Książka w dużej mierze przypomina mi powieści pisane przez rodzime pisarki, których umiejętności niezmiernie cenię. Bardzo cenię sobie takie poczucie humoru i w pełni je akceptuję. I chcę go więcej. Przecież każdy z nas lubi zanurzyć się w lekturze, doskonale się bawiąc i odpoczywając przy niej. Polecam każdemu, kto liczy na lekką i przyjemną lekturę, nie licząc na super skomplikowaną fabułę i gęsto ścielące się trupy. Ja sam z przyjemnością sięgnę po poprzednie części z tej serii.
Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Maciej Szaciłło, Karolina Szaciłło -"DETOKSY czyli jak oczyścić swój organizm dla zdrowia i urody"

W naszym kraju trawa od kilku lat moda na zdrowe odżywanie.  Kolejne książki traktujące o tym, co dobre dla naszego organizmu, wyrastają niczym grzyby po deszczu. Niestety, ich jakość jest różna. Często firmowane nazwiskami celebrytów mają niewiele wspólnego z tematyką.  Czym różni się ta pozycja od innych? Doskonałym podejściem do czytelnika, które jest wykazane w wyczerpaniu tematów dotyczących oczyszczania organizmu. Sama detoksykacja to mniej stresu, spokojny sen, mniej kilogramów, więcej energii i poprawienie wyglądu.   Ta książka jest wyjątkowa z kilku przyczyn, o których postaram się napisać. Po pierwsze jest napisana przez ludzi, znających się na odżywianiu. Autorzy opisują metody, które pomagają nam powrócić do pełnej równowagi zdrowotnej, dzieląc książkę na rozdział o przygotowaniu się do detoksu,  a następnie mamy detoks ajuwerdyjski oraz detoks krzemowy, chiński, w "płynie", chlorofilowy, owocowy, oraz kuracje osuszającą i zwiększającą odporność. Brzmi nieznajomo…

Jarosław Sokół - "Awiatorzy. Opowieść o polskkich lotnikach"

Niewiele brakowało, a nie przeczytałbym tej książki. Z góry stwierdziłem, że tematyka jak dla mnie jest mało interesująca. A jednak pod namową i układem o ewentualnym  oddaniu książki osobie trzeciej w razie "męki przy czytaniu". 
 Przyznaję się bez bicia. Nie czytałem "Czasu honoru" i nie widziałem serialu. Literatura wojenna to zupełnie nie moja bajka. A jednak sięgnąłem po "Awiatorów". 
 Tytułowi awiatorzy to ludzie, których pasją jest lotnictwo, którzy żyją w czasie wojny i są gotowi oddać życie w żelaznych ptakach. Jarosław Sokół zaskoczył mnie niezwykle, przykuwając moją uwagę szczegółami, które są niezwykle istotne w tych opowieściach. W "Awiatorach" wybiera postacie  czasami skrajnie nieodpowiedzialne, tchórzliwe, a przez to przekonuje mnie do nich. Mam dosyć czytania o tych, którzy byli gotowi oddać życie za ojczyznę. A co z pozostałymi? Sokół odkrywa w swoich opowieściach elementy często przemilczane i wstydliwe. Można to uznać za wy…

Jonas Winner - "Cela"

Jestem w wielkim szoku. Nie przesadzam... Takie książki powinny mieć na okładce ostrzeżenie w rodzaju "DLA LUDZI O MOCNYCH NERWACH". Przeczytałem i odetchnąłem z ulgą. Czy jest coś gorszego, kiedy książka przeraża, a jednocześnie nie sposób jej odłożyć? Cela jest thrillerem psychologicznym, napisanym z perspektywy jedenastoletniego chłopca. I to jest przerażające.

Wszystko zaczyna się niewinnie. Rodzina przenosi się z Londynu do Berlina, gdzie żona dostała angaż w jednej z oper. Nowym domem jest stary dom z ogrodem. Jak się okazuje, w domu czyha wiele nieodkrytych zakamarków, jak chociażby podziemny tunel. To tam w schronie przeciwlotniczym Sammy dokonuje odkrycia, które nie pozwala mu normalnie funkcjonować. Jego dziecięca dusza zostaje atakowana koszmarami. Dorośli nie wierzą jemu i w jego historię, nawet Policja podchodzi do tego sceptycznie. Kiedy wychodzą na jaw kolejne rodzinne tajemnice, chłopiec nie potrafi już normalnie funkcjonować. Terapia przynosi m…